This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

SIEDZĄC W FOTELU PRZED TELEWIZOREM

Lecz dał nie tylko to. Siedząc przed telewizo­rami czuliśmy, że otrzymujemy coś więcej niż po prostu szereg obrazów wziętych z życia. Otrzyma­liśmy więcej nawet niż ci, którzy byli na stadio­nie czy na ulicach. I nie tylko dlatego, że mogli­śmy być jednocześnie ^w kilku miejscach. Odbiór rzeczywistości wzbogacony został tutaj jeszcze o  element estetyczny. Jak to się stało? W jakimś opowiadaniu pewien młody człowiek obiecał pokazać przyjacielowi wspaniałe dzieło sztuki, obraz jakiego jeszcze nigdy nie widział, po czym poprzez ramę obrazu-każe mu patrzeć na widok za oknem.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

KOMPOZYCJA KADRU

Spowszedniały pejzaż niespo­dziewanie nabiera nowego znaczenia. Zaskakuje pięknem. Rama odświeża i aktywizuje nasz od­biór, przekształca rzeczywistość w przedmiot obserwacji, w widowisko, pozwala spojrzeć na życie jak gdyby z boku. Stwarza coś, co zwykło się nazywać magią rampy, magią sztuki.Spontanicznie czy też z woli operatora i reży­sera (powróćmy do telewizji) powstaje „kompo­zycja kadru”, wzspółzależność artystyczna między poszczególnymi elementami. Organizacja rzeczy­wistości pod względem estetycznym, podkreślenie akcentów, co stanowi w ostatecznym rezultacie odzwierciedlenie naszego stosunku właśnie do owej rzeczywistości.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

CZY TELEWIZJA JEST SZTUKĄ?

A więc program z festiwalu moskiewskiego sta­nowił szczytowe osiągnięcie telewizji dokumen­talnej. A może był to właśnie zalążek telewizji jako sztuki? I właśnie w dokumencie, rejestracji nie przetworzonej rzeczywistości, a więc w tym, co jest niedostępne zarówno dla filmu, jak lite­ratury, w owej zdolności podniesienia do rangi sztuki życia chwytanego na gorąco leży przyszłość telewizji.Czy też telewizja musi zrobić jeszcze następny krok?.:Krok. prowadzący od prawdy faktu do prawdy obrazu, od dziennikarstwa do sztuki?

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

KRYZYS MIESZKANIOWY NA PARNASIE

Na łamach czasopisma „Iskusstwo kino” A. Ju- rowski, którego redakcja przedstawia jako pra­cownika naukowego Uniwersytetu Moskiewskie­go (dodajmy — specjalizującego się w problema­tyce telewizyjnej) pisze: „…już teraz, dzisiaj, telewizja stanowi wspaniały środek wyrazu arty­stycznego, nowy, interesujący i ważny pod wzglę­dem społecznym rodzaj sztuki”.Dla Jurowskiego wszystko jest jasne. Nie ma on żadnych wątpliwości. Wydzielił nawet w swoim tekście słowo „dzisiaj” kursywą. Dla niego sprawa jest już przesądzona.Nie chciałbym uchodzić za sceptyka. Lecz, do­prawdy, za wcześnie chyba mówić o wprowadze­niu na Parnas nowej (której kolejno?) muzy. Tym bardziej że nad Parnasem zawisła’ groźba „kry­zysu mieszkaniowego”.

 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn