Kategoria: Telewizja i my

WIERNOŚĆ EKRANU

Czy jednak mały ekran będzie wierny Towsto- nogowowi w proponowanym cyklu transmisji? Tylko w jednym z przytoczonych przypadków. Z praktyki wiemy, – że spektakle epickie tracą przy transmisji znacznie więcej niż spektakle, których akcja, trywialnie mówiąc, rozgrywa się w pokoju.Możliwe, że wszystko zależy od niezwykle pro­stej rzeczy — od tego, że ekran jest mały i sceny zbiorowe z udziałem większej ilości ludzi są na nim źle widoczne (to tak, jakbyśmy patrzyli przez odwrotną stronę lornetki, w dodatku o źle nasta­wionej ostrości). Czy jednak problem techniczny idzie tu w parze z jakimś zagadnieniem estetycz­nym?

Jeśli szukasz miejsca w Internecie poświęconego w całości rozrywce to doskonale trafiłeś. Jestem bardzo rozrywkową osobą, znajomi mówią, że nie da się ze mną nudzić, dlatego postanowiłam pisać tego bloga. Mam nadzieję, że serwis Ci się podoba. Zapraszam do czytania!

SELEKTYWNOŚĆ MAŁEGO EKRANU

Tak czy inaczej tego rodzaju „selektywność” małego ekranu stanowi jego słabą stronę. Może jednak ona stać się siłą, jeśli będziemy mieli to na uwadze, jeśli nie będziemy jej eksponować.Osobiście jestem zdania, że telewizor jako taki jest neutralny (jest to zresztą oczywiste). Przy­puszczam jednak, że opierając się na jakichś swo­istych właściwościach organicznych preferuje sztukę określonego rodzaju. Sztuka, która wygląda jak rzeczywi­stość, „życie w postaci samego życia” — oto co przede wszystkim, moim zdaniem, ma szansę po­wodzenia na małym ekranie. 

Jeśli szukasz miejsca w Internecie poświęconego w całości rozrywce to doskonale trafiłeś. Jestem bardzo rozrywkową osobą, znajomi mówią, że nie da się ze mną nudzić, dlatego postanowiłam pisać tego bloga. Mam nadzieję, że serwis Ci się podoba. Zapraszam do czytania!

WIARA W AUTENTYZM

Jest to logiczne, gdyż trzeba uświadomić sobie, że wiara w auten­tyzm, wiara w nieumowny charakter te­go, co się dzieje na małym ekranie, odgrywa de­cydującą rolę w percepcji każdego dokumentalne­go bądź teatralnego widowiska telewizyjnego.  A jak przedstawiać się będzie sprawa z dra­matem heroicznym, eposem, satyrą? — może ktoś zapytać. Czyżby wszystkie te gatunki należało wy­łączyć ze „sfery wpływów” teatru telewizyjnego? Sądzę, że nie. Czyż nie był przeniknięty duchem heroizmu dokumentalny film Opowieść o kaspij­skich nafciarzach? Czyż nie nosił znamion hero­izmu absolutnie rodzajowy spektakl Towarzysze podróży, sceniczna wersja powieści Wiery Pano- wej? 

Jeśli szukasz miejsca w Internecie poświęconego w całości rozrywce to doskonale trafiłeś. Jestem bardzo rozrywkową osobą, znajomi mówią, że nie da się ze mną nudzić, dlatego postanowiłam pisać tego bloga. Mam nadzieję, że serwis Ci się podoba. Zapraszam do czytania!

TRANSMITOWANY SPEKTAKL

Jeśli w spektaklu, który ma być transmitowa­ny, nic nie można zmienić, to w przypadku wi­dowiska oryginalnego, jeśli można się tak wyra­zić, telewizja jest panem sytuacji. Jasną jest rze­czą, że właśnie teatr telewizyjny powinien wypra­cowywać specyfikę telewizji. Określić ją, nadać jej realne kształty.Czy w chwili obecnej został już wypracowany kształt artystyczny teatru telewizyjnego? Pytanie czysto retoryczne…Należy przyznać, że swoich cech specyficznych nasz teatr telewizyjny poszukuje na razie w pew­nym rozszerzeniu zakresu możliwości insceniza­cyjnych.

Jeśli szukasz miejsca w Internecie poświęconego w całości rozrywce to doskonale trafiłeś. Jestem bardzo rozrywkową osobą, znajomi mówią, że nie da się ze mną nudzić, dlatego postanowiłam pisać tego bloga. Mam nadzieję, że serwis Ci się podoba. Zapraszam do czytania!